
ကောသလတိုင်း၊ သာဝတ္ထိပြည်တွင် မဟာသမ္မတမင်းတို့၏ သားတော်ဖြစ်သော ဥဒိန်နရမင်းသည် ထီးနန်းစိုးစံတော်မူခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် တရားမျှတစွာ အုပ်ချုပ်တော်မူပြီး ပြည်သူပြည်သားများ၏ ချစ်ခင်လေးစားမှုကို ခံယူရရှိတော်မူသည်။ သို့သော် မင်းကြီး၏ ရင်တွင်း၌ နိစ္စ, ဒုက္ခ, အနတ္တတည်းဟူသော သုံးပါးသောလက္ခဏာတော်တို့ကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည့် ပညာ၊ သီလ စသည်တို့၌ တောင့်တမ်းတâche နေတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် တရားကို ကြည်ညိုသော်လည်း သံသရာ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ရန် လမ်းခရီးကို မသိရှိ။
တစ်နေ့သောအခါ၌ ဥဒိန်နရမင်းသည် နန်းတော်သို့ ရဟန်းတစ်ပါး ကြွရောက်လာသည်ကို မြင်တော်မူသည်။ ထိုရဟန်းတော်သည် သီလနှင့် ပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူပြီး ရောင်ခြည်တော်တို့ဖြင့် တောက်ပတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုရဟန်းတော်ကို ဖူးမြင်ရသောအခါ ရင်ထဲတွင် ငြိမ်းအေးခြင်း၊ စိတ်ကြည်လင်ခြင်းတို့ကို ခံစားတော်မူရသည်။
“အရှင်ဘုရား၊ အရှင်ဘုရားသည် ဘယ်အရပ်က ကြွလာတော်မူပါသနည်း။ အရှင်ဘုရား၏ သီလ၊ ပညာတို့သည် အလွန်ထူးကဲတော်မူပါပေသည်။” ဟု မင်းကြီးက မေးလျှောက်တော်မူသည်။
“အရှင်မင်းကြီး၊ တပည့်တော်သည် နိဗ္ဗာန်သို့ ချီတက်တော်မူသော သစ္စာတရားကို ရှာဖွေတော်မူသော ရဟန်းတစ်ပါးဖြစ်ပါ၏။”
“နိဗ္ဗာန်ဟူသည် အဘယ်နည်း အရှင်ဘုရား။” ဟု မင်းကြီးက စိတ်ဝင်စားစွာ မေးတော်မူသည်။
“နိဗ္ဗာန်ဟူသည် ဆင်းရဲဒုက္ခတို့မှ လွတ်မြောက်ရာဖြစ်၏။ ကိလေသာတို့မှ ကင်းစင်ရာဖြစ်၏။ မဂ်နှင့် ဖိုလ်တရားတို့ကို ရရှိသောအခါ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိတော်မူပါလိမ့်မည်။”
ဥဒိန်နရမင်းသည် ထိုရဟန်းတော်၏ တရားစကားကို ကြားနာရသောအခါ စိတ်တော်မှာ တုန်လှုပ်တော်မူပြီး နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိလိုသည့် ဆန္ဒသည် ပိုမိုပြင်းပြလာတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုရဟန်းတော်ကို နန်းတော်သို့ ပင့်ဖိတ်တော်မူပြီး တရားကို နိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တဟူသော သုံးပါးသောလက္ခဏာတော်တို့ကို အထူးအထွေအထူး ဟောကြားတော်မူရန် လျှောက်ထားတော်မူသည်။
ရဟန်းတော်သည် မင်းကြီးအား သစ္စာတရားတို့ကို အထူးအထွေအထူး ဟောကြားတော်မူပြီး နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိရန် မဂ္ဂင် ရှစ်ပါးတို့ကို ကျင့်သုံးတော်မူရန် လမ်းညွှန်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရဟန်းတော်၏ တရားတော်ကို နားထောင်တော်မူပြီး အလွန်ကြည်ညိုတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် နန်းတော်တွင် အထက်တန်းကျသော နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိရန် ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကို များများပြုလုပ်တော်မူသည်။ သီလကို စောင့်ထိန်းတော်မူပြီး ပညာကို ရှာဖွေတော်မူသည်။
ဥဒိန်နရမင်းသည် နန်းတော်တွင် အုပ်အုပ်အအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအ
— In-Article Ad —
အများအကျိုးအတွက် ကိုယ်ကျိုးစွန့်၍ ကူညီတတ်သော စိတ်သည် မြတ်သောတရားဖြစ်သည်။
ပါရမီ: ကရုဏာ (Karuna)
— Ad Space (728x90) —
87Ekanipātaဘုရားလောင်း ဥဒိန်နရ ဇာတ် မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင...
💡 ဤဇာတ်တော်မှ သင်ခန်းစာရရှိသည်မှာ - မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်းနှင့် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပမာမခန့်ထားဘဲ အများအကျိုးကို ရှေးရှုခြင်းသည် အောင်မြင်မှု၏ အခြေခံအကြောင်းတရားများ ဖြစ်သည်။ ခက်ခဲသော စမ်းသပ်မှုများ ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း၊ စိတ်ကို မလျှော့လျှင် မည်သည့်အတားအဆီးကို မဆို ကျော်လွှားနိုင်ပါသည်။
495Pakiṇṇakanipātaသမာဓိရှိသော ကြိုးကြာကဿပဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်အခါက ဖြစ်၏။ ဟိမဝန္တာတောကြီး၏ အရှေ့တောင်အရပ်တွင် ကြီးမားလှ...
💡 သမာဓိသည် အခက်အခဲများကို တည်ငြိမ်စွာ ရင်ဆိုင်စေပြီး အခြားသူများကိုလည်း ကူညီရန် စိတ်ဓာတ်ကို ပေးသည်။
73Ekanipātaမဟာကောသိယဇာတ်ရှေးရှေးအခါက ကမ္ဘောဇတိုင်းတွင် မဟာကောသိယမင်းကြီး အုပ်စိုးတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးသည် အလွန်အ...
💡 အုပ်ချုပ်သူသည် ပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို နားလည်ရမည်။ အလှူပေးခြင်းသည် နောင်ဘဝ၌ အကျိုးများ၏။
8Ekanipātaကြက်တူန်းငှက်အဂတိဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက မြတ်ဗုဒ္ဓသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည် သရက်ဥယျာဉ်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ မင...
💡 အဂတိလိုက်စားခြင်းသည် အလွန်တရာ ဆိုးရွားသော အကျင့်ဖြစ်ပြီး အရှက်တကွဲ အကျိုးအရှုံးနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်။
103Ekanipātaသမ္ပါရစန ဇာတ်တော်ဘုရားရှင်လက်ထက်တော်အခါက မဂဓတိုင်းတွင် ရာဇဂြိုဟ်မြို့တော်ကြီး ရှိခဲ့သည်။ ထိုမြို့သည်...
💡 ความอดทนอดกลั้นและความเมตตาอันยิ่งใหญ่ สามารถเปลี่ยนแปลงหัวใจที่แข็งกระด้างและนำพาซึ่งความดีงามมาสู่ทุกสรรพสิ่ง
111Ekanipātaကုလားဖားနှင့် ကျားသစ် ကုလားဖားနှင့် ကျားသစ် ရှေးရှေးတုန်းက မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည် သီရိဓမ္...
💡 အခြားသတ္တဝါတို့၏ အသက်ကို မသတ်ဘဲ သနားကြင်နာခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်သင့်ပါသည်။
— Multiplex Ad —